Te groot voor woorden, en al helemaal te groot voor foto’s met een cameraphone: de Grand Canyon. Gil heeft er een knappe panoramische foto van gemaakt.
En het straffe is, dat niemand met zekerheid weet hoe de Grand Canyon juist ontstaan is. Je kan in de Canyon kamperen en rondtrekken, maar daar moet je goed op voorhand voor boeken. Het is zelfs mogelijk om te kamperen bij de Indianenstam die helemaal beneden in de Canyon bij de rivier woont – een plek die alleen per helicopter of muilezel te bereiken is.
Als je van de juwelen van de Native Americans houdt: in het Hopi House zag ik een prachtige collectie pawn jewels. Authentieke en zeker niet goedkope juwelen, die als onderpand gegeven zijn door mensen die dringend cash nodig hadden.
Maar de grote verrassing was toch El Tovar Hotel, bijna honderd jaar oud en erg chic. We gingen er eten in het restaurant met zicht op de Canyon en ik kreeg er het mooiste dessert uit mijn leven voorgeschoteld: Strawberry mousse in a chocolate taco.
Waw.
